Przed 1945 r. na terenie wielu miast obok tradycyjnego bilonu w obiegu dostępne były również żetony monetarne, nie opiewające na jednostki pieniężne, ale na określone ilości artykułów, np. 1 litr zupy, czy 1 litr piwa. Te ostatnie były bite przez lokalne browary jako forma dodatkowego wynagradzania dla swoich pracowników. Piwne żetony można było realizować w firmowych sklepach, czy lokalnych restauracjach, które rozliczały się następnie z browarami. Dzisiaj prezentujemy inny rodzaj żetonu (opiewający na 1 butelkę) najprawdopodobniej z oleckiej fabryki należącej do ur. w tym mieście Moritza Leffkowitza - lokalnego producenta wody sodowej i lemoniady, prowadzącego również własny wyszynk. Autorom bloga znane są inne żetony M. Leffkowitza o wartości 3 i 10 butelek.