Przegrana Niemców w tzw. Wielkiej Wojnie z lat 1914-1918 doprowadziła do powstania w ich kraju inflacji. Uwolnione po latach konfliktu ceny żywności stopniowo wzrastały, a wypłacanie zwycięzcom ogromnych reparacji skutkowało finansowaniem wewnętrznych zobowiązań banknotami bez pokrycia. Proces ten w kolejnych latach przybierał na sile i doprowadził do powstania hiperinflacji. Dla zobrazowania tego zjawiska warto prześledzić zmiany cen chleba w tamtym okresie. W 1914 r. za pół kilograma chleba należało zapłacić 19 fenigów, w 1919 r. 26 fenigów, a już w 1922 r. 3,50 marki. Jednak te stawki były niczym w porównaniu z listopadem 1923 r., kiedy za ten sam produkt należało zapłacić bagatela 80 miliardów marek. Uzdrowienie niemieckiej waluty nastąpiło dopiero na skutek działań Hjalmara Schachta prowadzonych na przełomie 1923/1924 r.

Dzięki uprzejmości oleckiego kolekcjonera Zdzisława Bereśniewicza zamieszczamy poniżej banknoty o nominałach 0,5, 1, 2, 5, 10 marek wyemitowane w trakcie I wojny światowej na zlecenie miasta. Zostały one wydrukowane w zakładzie Friedricha Wilhelma Czygana w Olecku w dwóch wersjach – na białych i szarych kartonach. Na awersie dostrzec można widoczne pieczęcie informujące o utracie ważności banknotów (Entwertet), natomiast na rewersie miejskie pieczęcie (Kreiskommunalkasse) i odręcznie nadane numery.